Selecteer een pagina


Ik trek mijn laarzen en sokken uit. Strek mijn benen recht voor me uit
en kijk aandachtig naar m’n voeten. Raar eigenlijk dat de beharing
stopt bij de enkels. Daar zal wel een reden voor zijn denk ik dan. Mijn
voeten hebben het vaak zwaar te verduren. Omdat ik de nodige kilometers
per week maak, hardlopend welteverstaan, irritaties, blaren en
kapotte nagels zijn mij niet geheel vreemd. Mijn tenen hebben de ruimte nodig, niet eens zo raar voor een kikker.

Volgens de geleerden, zijn mensen met aaneengesloten tenen impulsieve
personen. Ze zijn vaak direct en onnadenkend. Recht voor de raap,
hebben het hart op de tong en zijn veelal communicatief. Of dat directe
gedrag tactvol is hangt er vanaf of de tenen rond of vierkant zijn,
waarbij de ronde versie tactvoller is. Dat ik niet impulsief ben, had
ik u zonder deze voeten wijsheid ook kunnen vertellen. Wat dat betreft
ben ik een echte weegschaal… Wikken en wegen, en als de kogel door de
kerk is, ben ik met geen duizend man te bekeren. Veelal berust ik er
in, maar soms verwijt ik mezelf ook wel eens dat ik niet altijd
even spontaan reageer.

Niet impulsief zijn heeft ook z’n voordelen. Afgelopen weekend las ik
een artikel over zelfdoding. Maakt u zich geen zorgen, ik heb geen
plannen in die richting. Het schijnt dat zelfdoding vaak een impulsieve daad is. Meer
dan de helft van de mensen die een poging doen zich van het leven
te beroven hebben er tien minuten of minder over nagedacht. Tien
minuten nadenken vind ik al een hele opgave. Maar in ongeveer tien
minuten beslissen dat je niet verder wilt leven, dan ben je niet impulsief,
maar misschien wel ziek.