Geen roze zaterdag, witte vrijdag of gele woensdag, gisteren was het zwarte donderdag op Ambla. Op de laatste donderdag in juli trekt heel Ambla, samen met haar toeristen, met alles wat rijdt richting Ballum. Ballum, het derde dorp qua grootte, gaat op die dag namelijk terug in de tijd. Mocht een eiland kunnen kantelen omdat er zich teveel mensen aan één kant bevinden, dan was dat gisteren zeker gebeurd. Alle toegangswegen, incluis de twee rotondes, waren totaal verstopt. Op de fietspaden richting het dorp was het spatbord aan spatbord, stuur aan stuur. Weilanden waren omgetoverd tot mega-parkeerterreinen en het brandweerkorps deelde in de file water uit aan automobilisten. De chaos was compleet. Als ik dit vooraf had geweten, dan was ik een dag later gegaan.
Mijn eerste schreden in het 'middeleeuwse' Ballum werden gezet in een hoop verse paardenpoep. De organisatie meende tegen betaling kinderen te moeten vervoeren met paard en wagen. Onze edele viervoeters zijn nog steeds niet zindelijk zo bleek. Op naar de kerktoren, waar je voor slechts één euro, met behulp van een houten ladder, de toren mocht beklimmen. Mijn zolderraam in het schilderachtige Enschede rijkt hoger, maar dat terzijde. Een paard werd beslagen. De reddingsbrigade had alles uit de kast gehaald en Staatsbosbeheer joeg menig bezoeker de stuipen op het lijf met een hardcore motorzaag. Uit boomstammen werden mini-stoeltjes gezaagd, tegen betaling welteverstaan. Er liep een messenslijper rond, die voor vijftig eurocent begon te slijpen en lachen. Een uit de kluiten gewassen strandjutter, reed als bromsnor op een oude fiets door de straten. Hooi werd op ambachtelijke wijze verwerkt tot balen en een draaimolen en kop van jut (kinderen altijd prijs) ontbraken niet op dit festijn. Zeecontainers onderhanden genomen door de plaatselijke interieur architect gaven inzicht hoe men toen leefde binnenshuis. Om het beeld compleet te maken fungeerden alle Ballumse Opa's en Oma's, gehuld in klederdracht, als 'echte' bewoners.
Wat is een ambachtelijke markt zonder eten en drinken vroeg ik mezelf af. Kibbeling met saus, een broodje paling of -krabsalade. Patat, hamburgers en frikandellen, wegspoelen met bier of cola svp. Nee, geef mij maar een lekker 'ambachtelijk ijsje'. En wat schetst mijn verbazing, 'old school' roomijs-staven met koekjes aan weerszijden, wie kent ze niet. Mensen schuivelden voetje voor voetje door de zonovergoten straten van het dorp. Ach, je doet het voor de kinderen dacht ik nog... Maar ik ga nooit van mijn leven nog één keer naar een ambachtelijke markt, waar dan ook. Ik groet u, met een ambachtelijk gebrouwen biertje in mijn hand!
Ik dacht dat in die tijden de guldens nog van hout waren, maar er werd gewoon al betaald in euries… Enne: dat steekijs is inderdaad heerlijk!
Eenmaal zoiets gezien en dan weet ik het wel.
Rommelmarkten hou ik bijvoorbeeld ook niet zo van.
.....maar eeehhhh, dat jij tijd hebt om zo veel te tikken…..naar het strand jij!
Mijn eerste schreden in het 'middeleeuwse' Ballum werden gezet in een hoop verse paardenpoep. De organisatie meende tegen betaling kinderen te moeten vervoeren met paard en wagen. Onze edele viervoeters zijn nog steeds niet zindelijk zo bleek. Op naar de kerktoren, waar je voor slechts één euro, met behulp van een houten ladder, de toren mocht beklimmen. Mijn zolderraam in het schilderachtige Enschede rijkt hoger, maar dat terzijde. Een paard werd beslagen. De reddingsbrigade had alles uit de kast gehaald en Staatsbosbeheer joeg menig bezoeker de stuipen op het lijf met een hardcore motorzaag. Uit boomstammen werden mini-stoeltjes gezaagd, tegen betaling welteverstaan. Er liep een messenslijper rond, die voor vijftig eurocent begon te slijpen en lachen. Een uit de kluiten gewassen strandjutter, reed als bromsnor op een oude fiets door de straten. Hooi werd op ambachtelijke wijze verwerkt tot balen en een draaimolen en kop van jut (kinderen altijd prijs) ontbraken niet op dit festijn. Zeecontainers onderhanden genomen door de plaatselijke interieur architect gaven inzicht hoe men toen leefde binnenshuis. Om het beeld compleet te maken fungeerden alle Ballumse Opa's en Oma's, gehuld in klederdracht, als 'echte' bewoners.
Wat is een ambachtelijke markt zonder eten en drinken vroeg ik mezelf af. Kibbeling met saus, een broodje paling of -krabsalade. Patat, hamburgers en frikandellen, wegspoelen met bier of cola svp. Nee, geef mij maar een lekker 'ambachtelijk ijsje'. En wat schetst mijn verbazing, 'old school' roomijs-staven met koekjes aan weerszijden, wie kent ze niet. Mensen schuivelden voetje voor voetje door de zonovergoten straten van het dorp. Ach, je doet het voor de kinderen dacht ik nog... Maar ik ga nooit van mijn leven nog één keer naar een ambachtelijke markt, waar dan ook. Ik groet u, met een ambachtelijk gebrouwen biertje in mijn hand!
Ik dacht dat in die tijden de guldens nog van hout waren, maar er werd gewoon al betaald in euries… Enne: dat steekijs is inderdaad heerlijk!
Wiro (URL) - 28 Juli '06 - 11:02
groot gelijk, dat soort dingen valt altijd tegen.de burgemeester - 28 Juli '06 - 13:24
Groot gelijk Kikker geen kind die het u kwalijk neemt als u besluit niet te gaan. Ik denk dat jr. ook niet meer wil dan zand en zee en een vuurtoren..gegroet, met een ambachtelijke grolsch in mijn linkerhand!HKH - 28 Juli '06 - 15:42
Soms is zoiets wel eens leuk, maar het moet geen gewoonte worden.Eenmaal zoiets gezien en dan weet ik het wel.
Rommelmarkten hou ik bijvoorbeeld ook niet zo van.
Renesmurf (URL) - 28 Juli '06 - 18:07
oooowww dat klinkt als heel erg skrikkelijk!.....maar eeehhhh, dat jij tijd hebt om zo veel te tikken…..naar het strand jij!
Jenny () (URL) - 28 Juli '06 - 19:41
Inderdaad Kikker, helemaal met Jenny eens, hup ga jij je snel heerlijk onderdompelen. Wij passen met z’n allen wel op “de winkel”. Genieten!!!!!!!!!lisa - 28 Juli '06 - 21:22
Ha, lekker, vakantie!Maarten (URL) - 29 Juli '06 - 11:53
Terug in de tijd, wat klinkt dat allemaal fantastisch. Toen!Tirza () (URL) - 31 Juli '06 - 10:47
