Zoals vaker tijdens een marathon in het buitenland is het vroeg opstaan geblazen. Om klokslag zeven uur zaten we in de bus naar het startterrein. De voorbereiding vergt namelijk nog wat tijd. Om het lichaam te beschermen tegen vervelende schuurplekken smeer ik me in met vaseline en plak pleisters op mijn tepels. De overbodige kleding kun je inleveren bij een container, die naderhand bij de finish staat opgesteld, om het vervolgens weer in ontvangst te kunnen nemen. Kort voor het verlossende startschot, klokslag 9.00 uur, had ik met succes nog een banaantje en wat vocht naar binnen kunnen werken.
Op de eerste kilometers was er geen doorkomen aan. Lopers met een voor mij te laag tempo die van geen wijken wisten zorgden weliswaar voor een rustige start, maar de vijf kilometer tijd was daardoor te laag. Na ruim een half uur lopen had ik eindelijk een lekkere kadans te pakken. Omstreeks het tien kilometerpunt zag ik een bekende 'piratenzweetpet' voor me verschijnen. Eindelijk een bekende om mee te lopen, samen gaat het gewoon makkelijker en is bovendien leuker. Onderweg liepen we nog een 'collega' achterop. Hij had echter geen aandacht voor ons. Meneer was druk in gesprek met een dame van de Malediven, geef 'm eens ongelijk. Vanaf het 23 kilometerpunt stond ik er jammer genoeg weer alleen voor. Mijn 'partner in crime' moest namelijk temporiseren vanwege een hamstringblessure. Volgens de geklokte tussentijd zou ik uitkomen op een eindtijd van binnen de 3.30.
De sfeer onderweg was uitstekend. Radio Wien zorgde op grote stukken van het parcours, vanuit een live uitzending, voor opzwepende muziek. Allerlei bandjes deden daar op verschillende plekken nog een schepje bovenop. Omdat Wenen dit jaar in het teken staat van Mozart, was een bepaald gedeelte van het parcours opgeleukt met Mozart-deuntjes. Dat hadden ze wat mij betreft wel achterwege kunnen laten, mijn snelheid ging op die stukken drastisch omlaag. Een klassieke fout van de organisatie wellicht. Het enthousiasme van de supporters was overigens ook goed merkbaar. Aanmoedigingen doen het gewoon goed als je stuk zit, het 'du siehst gut aus' was dan ook niet van de lucht.
Meestal kom je op het 35 kilometerpunt de spreekwoordelijke 'man met de hamer' tegen. Ik bleef op dat punt verschoond van zijn 'hamerslag' maar kreeg het wat later alsnog voor mijn kiezen. Tussen de 38 en 40 kilometer had ik het behoorlijk zwaar. Vanaf die kilometers loop je sowieso op karakter, voorzover aanwezig. In de trainingen kom je normaal gesproken niet verder dan 36 kilometer, vandaar misschien. Een stuk banaan, sportdrank en een paar bekende supporters 'droegen' me uiteindelijk naar 'der Heldenplatz', waar een sfeervolle finish was ingericht. Het klinkt gek, maar hoe verrot de laatste kilometers ook zijn, als de finish achter je ligt ben je alle pijn ineens vergeten. Mijn voorbereiding was niet bepaald vlekkeloos verlopen. De trainingsintensiteit was eigenlijk te laag en een kuitblessuren dreigde roet in het eten te gooien. Blij was ik dan ook met een eindtijd van 3:31:43 en vooral het park waar je even kon bijkomen in de zon.
Respect hoor, heer Kikker, mooi verhaal. En dan te bedenken dat ik 42 kilometer in de auto soms al veel vind
Op de eerste kilometers was er geen doorkomen aan. Lopers met een voor mij te laag tempo die van geen wijken wisten zorgden weliswaar voor een rustige start, maar de vijf kilometer tijd was daardoor te laag. Na ruim een half uur lopen had ik eindelijk een lekkere kadans te pakken. Omstreeks het tien kilometerpunt zag ik een bekende 'piratenzweetpet' voor me verschijnen. Eindelijk een bekende om mee te lopen, samen gaat het gewoon makkelijker en is bovendien leuker. Onderweg liepen we nog een 'collega' achterop. Hij had echter geen aandacht voor ons. Meneer was druk in gesprek met een dame van de Malediven, geef 'm eens ongelijk. Vanaf het 23 kilometerpunt stond ik er jammer genoeg weer alleen voor. Mijn 'partner in crime' moest namelijk temporiseren vanwege een hamstringblessure. Volgens de geklokte tussentijd zou ik uitkomen op een eindtijd van binnen de 3.30.
De sfeer onderweg was uitstekend. Radio Wien zorgde op grote stukken van het parcours, vanuit een live uitzending, voor opzwepende muziek. Allerlei bandjes deden daar op verschillende plekken nog een schepje bovenop. Omdat Wenen dit jaar in het teken staat van Mozart, was een bepaald gedeelte van het parcours opgeleukt met Mozart-deuntjes. Dat hadden ze wat mij betreft wel achterwege kunnen laten, mijn snelheid ging op die stukken drastisch omlaag. Een klassieke fout van de organisatie wellicht. Het enthousiasme van de supporters was overigens ook goed merkbaar. Aanmoedigingen doen het gewoon goed als je stuk zit, het 'du siehst gut aus' was dan ook niet van de lucht.
Meestal kom je op het 35 kilometerpunt de spreekwoordelijke 'man met de hamer' tegen. Ik bleef op dat punt verschoond van zijn 'hamerslag' maar kreeg het wat later alsnog voor mijn kiezen. Tussen de 38 en 40 kilometer had ik het behoorlijk zwaar. Vanaf die kilometers loop je sowieso op karakter, voorzover aanwezig. In de trainingen kom je normaal gesproken niet verder dan 36 kilometer, vandaar misschien. Een stuk banaan, sportdrank en een paar bekende supporters 'droegen' me uiteindelijk naar 'der Heldenplatz', waar een sfeervolle finish was ingericht. Het klinkt gek, maar hoe verrot de laatste kilometers ook zijn, als de finish achter je ligt ben je alle pijn ineens vergeten. Mijn voorbereiding was niet bepaald vlekkeloos verlopen. De trainingsintensiteit was eigenlijk te laag en een kuitblessuren dreigde roet in het eten te gooien. Blij was ik dan ook met een eindtijd van 3:31:43 en vooral het park waar je even kon bijkomen in de zon.
Respect hoor, heer Kikker, mooi verhaal. En dan te bedenken dat ik 42 kilometer in de auto soms al veel vind
HKH - 09 Mei '06 - 11:11
Idd, ik vindt het een typisch petje-af-verhaal… Ik zou na 1000m al instorten…Elcrest (URL) - 09 Mei '06 - 12:57
@Elcrest, daar kun je op trainen
Rick de Kikker (URL) - 09 Mei '06 - 13:42
U is wederom geweldig!Jenny () (URL) - 09 Mei '06 - 14:06
Je bent een held rick! chapeaude burgemeester - 09 Mei '06 - 15:22
yoo Rick…goed gedaan jochie, mun kompelementen…. en @elcrest…trainen is idd mogelijk…dat weet ik uit ervaring…wd - 09 Mei '06 - 15:55
Jammer dat je er niet bij was WD.Rick de Kikker (URL) - 09 Mei '06 - 15:59
kwestie van prioriteiten Rick, prioriteiten (naar woord eigenlijk)....komt eigenlijk hier op neer dat wd mentaal (dat is tussen de oortjes) niet toe was aan een hernieuwde kennismaking met een loopje van ruim 42 km…wd - 09 Mei '06 - 16:37
U bent nog jong… hebt geen haascht.Rick de Kikker (URL) - 09 Mei '06 - 16:48
Mijn waardering, Heer Kikker! Maar dat wist u al.Wiro (URL) - 09 Mei '06 - 19:55
Dat kun je niet vaak genoeg horen
Rick () (URL) - 09 Mei '06 - 20:05
Wow, dat lijkt me dus echt afzien, en dan toch volhouden, das knap! Sjapoo!Renesmurf (URL) - 09 Mei '06 - 22:54
Restecp!Demos - 10 Mei '06 - 09:40
BUIG*ING*!*ing* (URL) - 10 Mei '06 - 21:55
