Selecteer een pagina


De prinses begon weer te huilen want ze was bang voor de koude kikker
die ze liever niet wilde aanraken en die nu in haar mooie schone bed
wilde slapen. Maar de koning gromde boos en zei: “Hij die je geholpen
heeft toen je in moeilijkheden was mag je achteraf niet minachten”. Dus
pakte de prinses de kikker tussen twee vingers vast, droeg hem naar
boven en zette hem in een hoekje van haar kamer. Toen ze in bed lag
kroop hij naar haar toe en zei: “Ik ben moe, ik wil net zo graag slapen
als jij, pak me op, anders zeg ik het tegen je vader…” Toen werd de
prinses vreselijk boos, pakte de kikker op en gooide hem met al haar
kracht tegen de muur. “Wil je nu wel stil zijn, stomme kikker!” riep ze
maar toen de kikker op de grond viel was hij geen kikker meer maar een
prins met vriendelijke en mooie ogen.